บทที่ 197 คนบ้าที่ได้คืบจะเอาศอก!

บทที่ 197 คนบ้าที่ได้คืบจะเอาศอก!

ลู่เนี่ยนส่งเทียบเชิญไปยังจวนองค์ชายห้า

คนที่ไม่ไปมาหาสู่กันมาเกือบยี่สิบปี อีกทั้งความสัมพันธ์ในอดีตก็ไม่ใช่ว่าจะปรองดอง การกระทำเช่นนี้จึงดูหุนหันพลันแล่นไปสักหน่อย

หากเปลี่ยนเป็นผู้อื่น ในเทียบเชิญคงจะต้องเขียนคำเกริ่นนำยาวยืด ไม่ว่าจริงหรือเท็จก็ต้องทำตัวให้ "สนิทสนม" ไว้ก่อน เพื่อปูทางให้สวยหรู

แต่ลู่เนี่ยนไม่ใช่คนเช่นนั้น

นางเปิดประเด็นตรงไปตรงมา สั้นกระชับได้ใจความ: รำลึกความหลัง

"มิตรภาพเก่าก่อนไม่มี มีแต่ความแค้นเก่าก่อนเสียล่ะไม่ว่า" ลู่เนี่ยนยื่นเทียบเชิญให้เหวินมามา แล้วหันไปพูดกับอาเวย "มาดูกันเถอะว่านางจะมีปฏิกิริยาอย่างไร"

อาเวยยิ้มกล่าว "หากนางเปลี่ยนนิสัยแล้ว ก็น่าจะออกมาพบท่านด้วยความสุภาพ เพื่อคลี่คลายความขุ่นเคืองที่ฝังรากลึกตั้งแต่สมัยยังไม่รู้ประสีประสา แต่หากสันดานยังเปลี่ยนยาก นางก็คงจะออกมาพบท่านเช่นกัน เพื่อให้ท่านได้ลิ้มรสชาติของการถูกรังควานอย่างหนักหน่วงยิ่งกว่าเดิม"

ลู่เนี่ยนหัวเราะลั่น "นิสัยเป็นตัวกำหนดการกระทำ คนบนโลกนี้ส่วนใหญ่ก็เป็นเช่นนี้กันทั้งนั้นแหละ"

ได้พบเห็นผู้คนหลากหลายรูปแบบมามาก ประสบการณ์เกี่ยวกับคำว่า "สันดานมนุษย์" ก็ยิ่งลึกซึ้งขึ้น