บทที่ 191 เจ้าตั้งใจแน่วแน่ว่าจะงัดข้อกับเรางั้นหรือ

บทที่ 191 เจ้าตั้งใจแน่วแน่ว่าจะงัดข้อกับเรางั้นหรือ?

บนถนนตะวันตก

ตอนที่เดินออกจากกว่างเค่อไหล นับเป็นเรื่องยากที่หยวนจิ้งจะเดินตัวเปล่า

เขาไม่ได้ถือของกินใดๆ ติดมือมาเลย เพียงแต่เร่งฝีเท้าตรงไปยังประตูวัง

เสิ่นหลินอวี้ถูกเรียกตัวไปที่ห้องทรงพระอักษรแล้ว

ในยามนี้ ตามปกติแล้วน่าจะกำลังร่วมเสวยพระกระยาหารค่ำกับจักรพรรดิหย่งชิ่ง แต่หยวนจิ้งคาดเดาว่าพระกระยาหารมื้อนี้คงจะ 'กลืนไม่ลง' เสียเป็นแน่

และก็ไม่ต่างจากที่เขาคิดนัก เมื่อเสิ่นหลินอวี้เข้าเฝ้า สิ่งที่เห็นคือสีหน้าอันไม่สบอารมณ์ของจักรพรรดิหย่งชิ่ง

"ไต่สวนไปถึงไหนแล้ว?" จักรพรรดิหย่งชิ่งตรัสถาม

เสิ่นหลินอวี้ส่งสำนวนคดีที่เตรียมไว้ให้กงกงไห่ เพื่อทูลเกล้าฯ ถวายจักรพรรดิหย่งชิ่ง

จักรพรรดิหย่งชิ่งทรงพลิกอ่านทีละหน้า รอยย่นระหว่างพระขนงยิ่งมายิ่งลึก "เจ้าใจดำกว่าเราเสียอีก หากไม่ทำลายจวนอันกั๋วกงให้พินาศ เจ้าก็ไม่ยอมรามือ"