บทที่ 190 เขาไม่ชอบองค์รัชทายาท!

บทที่ 190 เขาไม่ชอบองค์รัชทายาท!

อันกั๋วกงเม้มริมฝีปากแน่น ไม่ตอบคำ คล้ายกับต้องการไตร่ตรองให้ถี่ถ้วน

เสิ่นหลินอวี้ไม่เร่งรัดเขา แต่หันไปถามฮูหยินอันกั๋วกงแทน "ปีนั้นท่านยุยงท่านกั๋วกงด้วยข้ออ้างเรื่องความเห็นทางการเมืองไม่ลงรอยกัน ดูท่าท่านคงรู้สินะว่ามันไม่ลงรอยกันตรงที่ใด เรื่องมาถึงขั้นนี้แล้ว ท่านปิดบังไว้ก็ไม่มีใครจดจำความดีความชอบของท่านหรอก มิสู้พูดออกมาตรงๆ เสียดีกว่า"

เมื่อเทียบกับการคิดทบทวนอย่างรอบคอบของอันกั๋วกงแล้ว ฮูหยินอันกั๋วกงนั้นยอมทุ่มสุดตัวอย่างเห็นได้ชัด

"เขาไม่ชอบองค์รัชทายาท!"

อันกั๋วกงตวัดสายตาดุดันมองมา ทว่าฮูหยินอันกั๋วกงกลับหันขวับไม่สนใจเขา เอาแต่พูดรัวเป็นชุด

"ความจริงก็คือเขาไม่มีความสำคัญใดๆ ข้างกายองค์รัชทายาทเลยต่างหาก!"

"องค์รัชทายาทเคารพราชครูจินเป็นอาจารย์ รองลงมายังมีซานซือซานเส้าขององค์รัชทายาท พระสหายร่วมศึกษาขององค์รัชทายาทสองคนก็มาจากจวนโหวจี๋อันและจวนป๋อจงฉิน ภายภาคหน้าพวกเขาย่อมเจริญรุ่งเรืองอย่างมิต้องสงสัย จวนอันกั๋วกงไม่มีทางถึงคิวหรอก"

"เขายังเคยคิดจะให้อาอิงไปเป็นพระชายารองขององค์รัชทายาท ข้าคัดค้านหัวชนฝา เขาไม่รู้ว่าถูกฝ่าบาทหรือองค์รัชทายาทปฏิเสธ ถึงได้ยอมล้มเลิกไปด้วยความผิดหวัง"

"เขายกย่องตัวเองว่าเป็นขุนนางคนสนิทของฝ่าบาท จึงรับไม่ได้หากในอนาคตฮ่องเต้พระองค์ใหม่ขึ้นครองราชย์ แล้วจะไม่มีที่ยืนสำหรับเขา"