บทที่ 186 อยากไปดูที่จวนองค์ชายเก้าสักหน่อยหรือไม่

บทที่ 186 อยากไปดูที่จวนองค์ชายเก้าสักหน่อยหรือไม่?

ความรู้สึกหนาวเหน็บราวกับตกลงไปในห้องน้ำแข็งเอ่อล้นขึ้นมาอีกครั้ง พัวพันไปทั่วแขนขาจนนิ้วมือชาหนึบ

ฮูหยินอันกั๋วกงจ้องมองอาเวยอย่างดุเดือด แววตาอาบไปด้วยพิษร้าย

อาเวยไม่ได้ถือมีด แต่ถ้อยคำที่หลุดออกจากปากของนางกลับเป็นคำพูดที่เชือดเฉือนหัวใจที่สุด

"ตั้งแต่ต้นจนจบ ท่านโทษว่าฮูหยินจางถูกยุยง ทำให้คนใกล้ชิดต้องเจ็บปวด ศัตรูได้ใจ"

"ท่านยังโทษใต้เท้าจาง คิดว่าเขาถูกท่านแม่ของข้าล่อลวงจนหักหลังพวกท่าน"

"แต่ท่านดูสิ ท่านเองก็ไม่ต่างกันเลย ปากก็บอกว่ารักบุตรสาวที่สุด แต่แท้จริงแล้วกลับไม่มีความเชื่อใจแม้แต่น้อย แม้แต่จะเอ่ยถามสักคำยังทำไม่ได้"

"ท่านช่าง... เดิมทีข้าเพียงแค่ลองหยั่งเชิงดูเล่นๆ เรื่องนี้มันแก้ไขได้ง่ายมาก ข้าไม่ได้คาดหวังอะไรเลยตั้งแต่แรก แต่ผลลัพธ์ที่ได้ จุ๊ๆ ทำให้ข้าเบิกบานใจจนต้องถอนหายใจด้วยความทึ่งจริงๆ"

"มิน่าเล่าท่านกั๋วกงถึงได้ปิดบังเรื่องต่างๆ จากท่านมากมาย ยอมปรึกษากับใต้เท้าจางก็ไม่ยอมแพร่งพรายให้ท่านรู้เลยสักนิด"

"เรื่องดำเนินมาถึงขั้นนี้แล้ว ข้าขอแนะนำให้ท่านเลิกดิ้นรนเสียเถอะ"