บทที่ 185 คนอย่างข้ากล้าทำกล้ารับ

บทที่ 185 คนอย่างข้ากล้าทำกล้ารับ

ระหว่างการสอบปากคำ ประตูห้องถูกเปิดกว้างเอาไว้

แม้พวกทหารม้าราชสำนักจะอยู่ไกลออกไป แต่หยวนจิ้งและหยวนเซิ่นก็ยืนเฝ้าอยู่หน้าประตู เบื้องหน้ายังมีเสิ่นหลินอวี้และอาเวย มือและเท้าถูกใส่กุญแจมือ ทำให้ฮูหยินอันกั๋วกงรู้สึกว่าตนเองกำลังตกอยู่ในสถานการณ์กลืนไม่เข้าคายไม่ออก

แต่สิ่งที่ทำให้นางรู้สึกถูกบีบคั้นจากทั้งหน้าและหลังมากยิ่งกว่า คือคำอ้อนวอนของบุตรสาวที่อยู่ข้างกาย

จางอิงกำหยกพกไว้แน่น ดวงตาเต็มไปด้วยม่านน้ำตา นางมองฮูหยินอันกั๋วกงด้วยสายตาที่ทั้งเว้าวอนและน่าเวทนา

ฮูหยินอันกั๋วกงได้ยินคำพูดของเสิ่นหลินอวี้

"ท่านอาจจะไม่สนใจเฉินเหมี่ยว แต่ฮูหยินจางสนใจ"

น้ำเสียงราบเรียบ ไร้ระลอกคลื่น กระแทกเข้ากลางใจนาง ทว่ากลับทำให้คนฟังตัวสั่นสะท้านไปทั้งร่าง