บทที่ 184 ข้าคิดว่านี่เป็นการค้าที่คุ้มค่า

บทที่ 184 ข้าคิดว่านี่เป็นการค้าที่คุ้มค่า

ช่วงบ่าย

แสงแดดสาดส่องลงบนร่าง ความอบอุ่นชวนให้รู้สึกง่วงงุน

ทหารม้าราชสำนักหลายคนจับกลุ่มคุยกันอยู่ ก็เห็นหยวนจิ้งเดินนำทางคนผู้หนึ่งเข้ามาในที่ว่าการ แล้วมุ่งหน้าไปทางด้านหลัง

"ใครกันน่ะ?"

"คงเป็นคุณชายจากจวนไหนสักแห่งกระมัง"

คนหลายคนวิพากษ์วิจารณ์กันสองสามประโยค เมื่อมองไม่เห็นเงาคนแล้ว จึงเลิกพูดถึง

ในลานเรือนด้านหลัง มู่เฉิงชิงเดินออกมาจากห้อง กวาดตามองเห็นผู้มาเยือนเพียงแวบเดียว

มองผ่านๆ ในตอนแรกไม่ได้ใส่ใจจึงเบือนหน้าหนี ทว่าฉับพลันนั้นเขาก็นึกขึ้นได้ จึงเบิกตากว้างเพ่งมองดูให้ละเอียดอีกครั้ง

คนที่เดินตามหยวนจิ้งเข้ามาสวมชุดสีอ่อน รูปร่างไม่สูงเท่าหยวนจิ้ง หน้าตาก็ดูอ่อนเยาว์ มองเผินๆ คงคิดว่าเป็นคุณชายจากจวนใด