บทที่ 174 แพะรับบาปผู้นั้นจะเป็นท่านหรือไม่

บทที่ 174 แพะรับบาปผู้นั้นจะเป็นท่านหรือไม่?

ปลายเดือนเจ็ด

กลางวันยังคงร้อนอบอ้าว แต่สายลมยามค่ำคืนที่พัดผ่านใบหน้าเริ่มมีกลิ่นอายความเย็นสบายแล้ว

หลายวันมานี้จวนอันกั๋วกงยิ่งเงียบเหงาลงเรื่อยๆ แม้แต่จางเจิ้นหลี่ก็แทบไม่ออกจากจวน และไม่เคยไปที่กว่างเค่อไหลอีกเลย

ข้างในวุ่นวายรุนแรงเพียงใด คนภายนอกย่อมไม่มีทางรู้ได้

ลู่เนี่ยนเป็นคนประเภทตีเหล็กตอนร้อน

ดังคำกล่าวที่ว่าตีกลองรุกรบต้องใช้ความฮึกเหิมในคราวเดียว หากลากยาวไปนานเข้า ความฮึกเหิมเร่าร้อนนั้นย่อมผ่อนคลายลง ถึงตอนนั้นต่อให้อยากทะเลาะก็คงทะเลาะไม่ออกแล้ว

ลู่เนี่ยนเท้าคางขบคิดเรื่องนี้

เบื้องหน้าลู่เนี่ยน ลู่จวิ้นกำลังแข็งใจพูดคุยกับนาง

ลู่จวิ้นมาที่นี่เพราะเทศกาลไหว้พระจันทร์