บทที่ 172 หรือว่า ความจริงเจ้าคือบุตรชายคนโตที่เกิดจากอนุ

บทที่ 172 หรือว่า ความจริงเจ้าคือบุตรชายคนโตที่เกิดจากอนุ?

"จะให้ข้าตอบอย่างไร" ฮูหยินอันกั๋วกงกระแทกถ้วยชาลงบนโต๊ะอย่างแรง ถลึงตามองอันกั๋วกง น้ำเสียงสั่นเทิ้มด้วยความโกรธ "ข้าบอกว่าสองแม่ลูกลู่เนี่ยนส่งของกินมายั่วยุสร้างเรื่อง องค์หญิงใหญ่ก็ถามข้าว่าทำไมถึงจะส่งของกินให้ไม่ได้"

"แล้วยังถามอีกว่า 'พวกเจ้าสองตระกูลอยากจะเจรจาเรื่องแต่งงานกันไม่ใช่หรือ' "

"หากจะเจรจา สองแม่ลูกลู่เนี่ยนส่งของกินมาก็ถือว่าชอบด้วยเหตุผล หากไม่เจรจา..."

"นั่นแปลว่าเจิ้นหลี่หลอกลวงแม่ม่ายของคนอื่น หรือว่าเส้าชิงศาลต้าหลี่ผู้สง่างามอย่างเขาถูกแม่ม่ายคนหนึ่งหลอกเอาล่ะ"

"ท่านกั๋วกง ท่านว่าข้าควรตอบข้อไหนดี!"

ฮูหยินอันกั๋วกงนึกขึ้นมาก็รู้สึกร้อนผ่าวที่ใบหน้าอย่างรุนแรง

คำถามนี้แต่เดิมก็เป็นหลุมพราง ไม่มีตรงไหนให้เหยียบลงไปได้เลย

นางถูกองค์หญิงใหญ่สับด่าจนเงยหน้าไม่ขึ้น สาวใช้และมามาด้านข้างต่างก็มองนางถูกด่า

นางเคยเสียหน้าเช่นนี้ตั้งแต่เมื่อใด