เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย PhungNor
บทที่ 170 เจ้ารู้หรือไม่ว่าบุตรสาวที่เกิดจากภรรยาเอกนั้นมีค่ามากเพียงใด?
รถม้าแล่นผ่านถนนยาวอันคึกคัก
เสียงผู้คนจอแจ ยิ่งทำให้หัวใจที่ยุ่งเหยิงเป็นทุนเดิมของจางอิงยิ่งหาต้นสายปลายเหตุไม่เจอ
พิงอยู่กับตัวรถม้า นางพึมพำเอ่ยปากถามอยู่หลายครั้ง “ข้าคือลูกแท้ๆ ที่ท่านให้กำเนิดใช่หรือไม่?”
“พี่รองต่างหากที่เป็นบุตรสายอนุ ใช่หรือไม่?”
“ดังนั้นท่านถึงไม่ยอมให้ข้าเซ่นไหว้อี๋เหนียง ใช่หรือไม่?”
สิ่งที่ตอบกลับนางมา มีเพียงคำว่า “เป็นข้าที่ทำไม่ดีเอง” อันแสนเหนื่อยล้าและแหบพร่าของฮูหยินอันกั๋วกงเสมอมา
……
รอจนกระทั่งรถม้าของอันกั๋วกงและสองพี่น้องเข้าสู่จวนกั๋วกง ยังไม่ทันลงจากรถก็ได้ยินเสียงเอะอะโวยวายแล้ว
หรือจะพูดให้ถูกก็คือ ตั้งแต่ต้นจนจบมีเพียงจางอิงคนเดียวที่กำลังตั้งคำถาม น้ำเสียงสั่นเครือด้วยอารมณ์ที่พลุ่งพล่าน