บทที่ 169 คงไม่ใช่ว่าเลี้ยงลูกชายไม่รอด เลยสลับตัวลูกหรอกนะ

บทที่ 169 คงไม่ใช่ว่าเลี้ยงลูกชายไม่รอด เลยสลับตัวลูกหรอกนะ?

คนที่รุดมาถึงเป็นคนแรกคือพระสงฆ์ในวัดที่รู้เรื่องวิชาแพทย์

ท่านสั่งให้แม่นมเปิดหน้าต่างทั้งด้านหน้าและด้านหลัง เพื่อให้อากาศถ่ายเท ระบายความอบอ้าวในห้อง

“ภายใต้ความเหนื่อยล้า บวกกับโทสะโจมตีหัวใจอย่างกะทันหัน ฮูหยินกั๋วกงต้องพักผ่อนดูแลตัวเองให้ดีถึงจะถูก”

“เมื่อเทียบกับการกินอาหารหรือดื่มยา สิ่งสำคัญที่สุดคือการรักษาอารมณ์ให้เบิกบาน ห้ามให้อารมณ์แปรปรวนรุนแรง”

พระสงฆ์กำชับไปทีละเรื่อง

แม่นมที่อยู่ด้านข้างพยักหน้าติดต่อกัน จางอิงนั่งอยู่ข้างตั่ง หลุบตาลง ทั้งร่างมีท่าทีใจลอย

“ได้ยินหรือไม่? เจ้านี่มันจริงๆ เลย!”

ด้านข้าง ฮูหยินสูงวัยสองคนส่ายหน้าให้จางอิงไม่หยุด

พวกนางเป็นสหายเก่าของฮูหยินอันกั๋วกง ความสัมพันธ์ดีมาแต่ไหนแต่ไร