บทที่ 168 ทำไมข้าถึงไม่ใช่ลูกที่ท่านให้กำเนิด

บทที่ 168 ทำไมข้าถึงไม่ใช่ลูกที่ท่านให้กำเนิด?

ที่เรือนปีกพักรับรองนี้มีคนไม่น้อย

บรรดาฮูหยินและฮูหยินผู้เฒ่าของแต่ละตระกูลกำลังพักผ่อนฟื้นฟูเรี่ยวแรง บ่าวไพร่กำลังเก็บกวาดข้าวของ ทยอยเตรียมตัวกลับจวน

แม้คนจะมากแต่ก็ไม่วุ่นวายแม้แต่น้อย ต่างคนต่างไม่รบกวนกัน เป็นระเบียบเรียบร้อย การเคลื่อนไหวก็แผ่วเบา

ตอนที่จางอิงมาถึง ผู้คนก็แยกย้ายกันไปกว่าครึ่งแล้ว

ฮูหยินอันกั๋วกงพักอยู่ในห้องปีกที่นางพักเป็นประจำ ซึ่งอยู่ด้านในสุดของแถวเรือน

จางอิงเดินลึกเข้าไปตลอดทาง มีคนผู้หนึ่งเดินสวนมาและร้องเรียก “ฮูหยินจาง”

จางอิงส่งยิ้มให้นาง

คนผู้นั้นก็คืออาเวย ในมือหิ้วกล่องใส่อาหารสองใบ

อาเวยกล่าวอย่างเกรงอกเกรงใจว่า “ขอเชิญฮูหยินหลบไปคุยกันสักประเดี๋ยวเถิด”