บทที่ 152 ฟังดูสมกันดี

บทที่ 152 ฟังดูสมกันดี

อันกั๋วกงเอามือไพล่หลังเดินเข้ามา ก็เห็นภรรยาชรานอนอยู่บนตั่งด้วยสีหน้าเหม่อลอย

เขาถอนหายใจยาว

เมื่อครู่อยู่ที่ลานเรือน มามาก็แอบกระซิบบอกเขาว่าสองแม่ลูกทะเลาะกันจนถึงขั้นลงไม้ลงมือ อันกั๋วกงแทบไม่เชื่อหูตัวเอง

ภรรยาชราของเขาจะลงไม้ลงมือกับอาอิงหรือ

เรื่องเรือนหลังไม่สงบ เขาเคยได้ยิน เคยเห็นมาบ้าง แต่ไม่เคยเกิดขึ้นกับตัวเองเลยสักครั้ง!

เขาทำใจอยู่นานกว่าจะเดินเข้าห้องมา ผลก็คือ ภรรยาชราเห็นได้ชัดว่ายังทำใจไม่ได้

ก็ถูกแล้ว

รักมาหลายสิบปี ตามใจมาหลายสิบปี จู่ๆ แม่ลูกก็มาทะเลาะกัน ย่อมต้องทำใจไม่ทันเป็นธรรมดา

"เจ้านี่นะ" อันกั๋วกงนั่งลงบนเก้าอี้ "ทำไมถึงไปลงไม้ลงมือกับอาอิงได้ล่ะ ตอนนางเด็กๆ ที่ซุกซนที่สุด เจ้ายังทำใจตีไม่ได้เลยสักครั้ง"