บทที่ 153 ข้าไม่เคยทำร้ายแม่แท้ ๆ ของเจ้า

บทที่ 153 ข้าไม่เคยทำร้ายแม่แท้ ๆ ของเจ้า

ทุกวันที่ลงท้ายด้วยเลขสิบ จวนอันกั๋วกงจะจัดโต๊ะอาหารร่วมกันที่โถงบุปผา

ตามปกติแล้วบรรยากาศจะถือว่ากลมเกลียวชื่นมื่น ทว่าวันนี้เห็นได้ชัดว่าบรรยากาศไม่สู้ดีนัก

จางอิงมีท่าทีเหม่อลอย

ไม่ว่าในใจนางจะรู้สึกอย่างไร แต่ในเมื่อสองวันนี้ต่อหน้าผู้อื่นนางย่อมไม่กล้าแตกหักกับมารดาเอกอย่างเปิดเผย ทว่าความคิดของนางก็ยังคงล่องลอยอยู่ดี การพูดคุยระหว่างแม่ลูกจึงไม่สนิทสนมเหมือนแต่ก่อน แฝงไปด้วยความเสแสร้งเอาใจ

ฮูหยินอันกั๋วกงอัดอั้นมาหลายวัน นางทนรับความโกรธนี้ไม่ไหว จึงเริ่มจับผิดตั้งแต่วัตถุดิบของอาหารไปจนถึงรสชาติ ซ้ำยังบ่นว่าเหล้าที่บุรุษดื่มมีกลิ่นเหม็น

อันกั๋วกงถูกนางกวนจนปวดหัว "เจ้าอยากจะด่าอะไรก็ด่ามาตรง ๆ เถอะ อย่าได้พูดจาอ้อมค้อมเลย"

ฮูหยินอันกั๋วกงตวัดสายตาคมกริบราวกับมีดมองไป ถลึงจ้องอันกั๋วกงแวบหนึ่ง ก่อนที่สายตาจะไปหยุดลงที่จางอิง เผยให้เห็นถึงความเสียใจออกมาบ้าง

"ข้าด่าอะไรหรือ?" ฮูหยินอันกั๋วกงพึมพำ

จางอิงกำลังเหม่อลอย จึงไม่ได้ยิน