เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย PhungNor
บทที่ 148 วันนี้ข้าจะคุยด้วยเหตุผลกับนาง
"นี่เป็นคำเหลวไหลที่ลือมาจากที่ใดกันเจ้าคะ" จางอิงมองฮูหยินอันกั๋วกงด้วยความไม่เข้าใจ "พี่ใหญ่กับลู่เนี่ยนผู้นั้นหรือ พวกเขาสองคนไม่มีทางเกี่ยวข้องกันได้เลยนะเจ้าคะ!"
จางอิงไม่กล้าเชื่อแม้แต่ครึ่งคำ
พี่ใหญ่ของนางแม้ไม่อาจกล่าวได้ว่าสูงส่งบริสุทธิ์ดุจสายลมจันทรา แต่ก็เป็นผู้เปี่ยมพรสวรรค์และรู้หลักการวางตัวดี
สมัยจางอิงยังเป็นหญิงในห้องหอ ก็มีสหายสนิทหลายคนมาแอบถามไถ่เรื่องของจางเจิ้นหลี่กับนาง
มิใช่ว่ามีวาจาหรือการกระทำใดล่วงเกิน เพียงแต่หญิงสาววัยแรกแย้ม เมื่อเห็นชายหนุ่มหน้าตาดีก็ย่อมอดมองตามไม่ได้
จางอิงภาคภูมิใจในเรื่องนี้มาก
ไม่ว่าจะเป็นการถามตรงๆ หรืออ้อมค้อม เมื่อมาถึงนาง นางก็มักจะเยินยอจางเจิ้นหลี่เสียจนลอยละลิ่ว
แม้จะพูดว่าพี่ใหญ่ดูแลพี่รองมากกว่า แต่นั่นก็เป็นเรื่องสมควร
พี่น้องผู้ชายย่อมสนิทชิดเชื้อกันมากกว่าพี่น้องต่างเพศ พี่รองยังเป็นบุตรชายสายภรรยาเอก การที่พี่ใหญ่ซึ่งเป็นญาติผู้พี่ดูแลเขาเป็นพิเศษจึงสมเหตุสมผล