บทที่ 127 ท่านก็ไม่เคยรู้จักท่านแม่ของข้าเช่นกัน

บทที่ 127 ท่านก็ไม่เคยรู้จักท่านแม่ของข้าเช่นกัน

วันรุ่งขึ้น

อาเวยตื่นเช้ามาก หรือจะพูดให้ถูกคือ นางนอนหลับไม่ค่อยสนิทนักตลอดทั้งคืน

เหวินมามาไม่อยู่ เมื่อคืนอาเวยจึงนอนกับลู่เนี่ยน สองแม่ลูกนอนเบียดกัน

ลู่เนี่ยนนอนไม่ค่อยหลับนัก ไม่ถึงกับฝันร้าย แต่ก็มักจะพลิกตัวไปมาในสภาพครึ่งหลับครึ่งตื่น

อาเวยคอยพะวงอยู่ พอมีเสียงกุกกักนิดหน่อยก็ตื่น แล้วคอยตบแขนลู่เนี่ยนเบาๆ

ลู่เนี่ยนเพิ่งจะหลับสนิทเอาตอนฟ้าใกล้สาง

ผ่านไปไม่นาน อาเวยก็ลุกขึ้นอย่างเบามือเบาเท้า สวมเสื้อคลุม สั่งกำชับชิงอินให้คอยดูแลลู่เนี่ยน ส่วนตัวเองกลับไปล้างหน้าหวีผมที่ห้อง

ในครัวเล็ก ป้าเหมากำลังตุ๋นน้ำแกงอยู่

พวกสาวใช้ในเรือนพยายามทำเรื่องต่างๆ ให้เบาเสียงที่สุด เมื่อได้กลิ่นที่ลอยออกมาจากห้องครัว ท้องก็ร้องจ๊อกๆ