บทที่ 116 นี่แหละคือกรรมตามสนอง!

บทที่ 116 นี่แหละคือกรรมตามสนอง!

ไส้ตะเกียงส่งเสียงดังเป๊าะ

อาเวยใช้กรรไกรเขี่ยไส้ตะเกียง ดวงตาที่หลุบต่ำสะท้อนแสงไฟไหววูบ

“แว้งกัดกลับ?” น้ำเสียงของนางเจือทั้งความสงสัยและความเป็นห่วง “ครอบครัวนั้นลงมือกับเจ้าหรือ?”

เฉินมู่ยกมือคลึงศีรษะที่กำลังหนักอึ้ง

เขาคิดว่าตัวเองไม่ได้ดื่มมากนัก แต่กลับมึนงงอยู่ไม่น้อย

สุราทำให้ร่างกายร้อนผ่าว ผิวขึ้นสีแดงระเรื่อ และยิ่งทำให้ปากไม่มีหูรูด

“ข้ากับเผิงลู่ฐานะต่างกัน ตอนแรกจึงไม่ได้สนิทกัน แต่ไม่ใช่เพราะข้าดูถูกคนที่ชาติกำเนิดด้อยกว่าหรอกนะ เพียงแต่เวลาเขาคบหากับข้า ต่างฝ่ายต่างก็อึดอัดกันคนละแบบ

บางคนรู้สึกต่ำต้อยจนเกร็งไปหมด บางคนก็เอาใจเพราะมีจุดประสงค์แอบแฝง คบกันอย่างสุภาพบุรุษ พอไปกันได้ก็พอแล้ว

เผิงลู่ต่างจากคนพวกนั้น เขาอายุมากกว่าข้าหลายปี เรียนดี วางตัวกับคนอื่นก็น่าคบ เขาเป็นฝ่ายเข้ามาผูกมิตร ข้าถึงได้ไปมาหาสู่กับเขา