บทที่ 108 เจ้านายเป็นอย่างไร บ่าวก็เป็นอย่างนั้น!

บทที่ 108 เจ้านายเป็นอย่างไร บ่าวก็เป็นอย่างนั้น!

พื้นแทบเท้าเต็มไปด้วยความระเนระนาด

น้ำแกงกระเด็นเปื้อนขากางเกงของเฉินซื่อ เหนียวเหนอะหนะ แม้จะเปื้อนเพียงชายผ้า แต่ก็ทำให้นางรู้สึกอึดอัดขยะแขยงราวกับถูกจับแช่ลงไปในโอ่งน้ำรำข้าวก็ไม่ปาน

เหม็นหึ่ง เหนอะหนะ น่าสะอิดสะเอียนจนสลัดไม่หลุด

เฉินซื่อแทบรอไม่ไหวที่จะลุกหนีออกจากห้องนี้ไปอาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้าเสียใหม่ ทว่าคนที่พอจะปรนนิบัตินางได้ในตอนนี้ กลับมีเพียงแม่นมหลี่ที่กำลังแผลงฤทธิ์ใส่นางอยู่คนเดียว

หากเป็นไปได้ เฉินซื่อก็อยากจะลุกเดินออกไปเอง แต่ขานางกลับไร้เรี่ยวแรง แม้แผลจะหายดีไปกว่าครึ่ง ทว่ายามเดินก็ยังคงเจ็บปวดอยู่

ยิ่งไปกว่านั้น รอยมีดของลู่เนี่ยนที่ปักลงบนโต๊ะยังคงทิ่มแทงใจเฉินซื่อให้หวาดผวา ขาจึงยิ่งทรมานหนักขึ้นไปอีก

ไม่มีคนประคอง ตอนนี้นางก้าวไม่ออกแม้แต่ก้าวเดียว!

เมื่อตระหนักถึงสถานการณ์ของตน เฉินซื่อจำต้องข่มกลั้นท่าทีเสียสติของแม่นมหลี่ไว้

"เจ้าบ้าไปแล้วหรือ!" นางขมวดคิ้วแน่น น้ำเสียงดุดัน "เรียกคนเข้ามาเก็บกวาดพื้นซะ ข้าจะไปล้างหน้าล้างตา"