บทที่ 106 นั่นไม่ใช่เสียงดอกไม้ไฟ

บทที่ 106 นั่นไม่ใช่เสียงดอกไม้ไฟ

เทศกาลซ่างหยวน

บนถนนประดับประดาไปด้วยโคมไฟหลากสีสัน

ตอนที่ลู่เนี่ยนและอาเวยมาถึงกว่างเค่อไหล พวกนางได้นำโคมไฟกระต่ายมาให้เสี่ยวหนานด้วย

เสี่ยวหนานอ้วนขึ้นกว่าปีที่แล้วเล็กน้อย รูปร่างกลมกลึง เสียงพูดยังไม่ค่อยฉะฉานนัก แต่กลับสนิทสนมกับคนที่คุ้นเคยเป็นอย่างดี

นางรับโคมไฟกระต่ายไป แล้วเอ่ยขอบคุณลู่เนี่ยนด้วยน้ำเสียงอ้อแอ้น่าเอ็นดู

ลู่เนี่ยนหยอกล้อนางเล่นอยู่ครู่หนึ่ง เมื่อวางเด็กลงแล้ว จึงเอียงหน้าไปกระซิบถามอาเวยเสียงเบา "ตอนจับกระต่ายเมื่อเดือนสิบสอง ไม่ได้ให้นางเห็นใช่หรือไม่?"

"จะให้นางเห็นได้อย่างไรกัน?" อาเวยฟังแล้วก็หัวเราะ "วันธรรมดาเชือดไก่เชือดเป็ดยังพอว่า แต่เชือดกระต่ายนี่ไม่มีทางทำต่อหน้านางเด็ดขาด"

เด็กตัวแค่นี้ยังไม่ซาบซึ้งถึงความอร่อยของเนื้อกระต่ายลวกหม้อไฟ แต่รู้ว่ากระต่ายน่ารัก

ขืนให้เห็นคงตกใจแย่