บทที่ 78 อย่าหลอกแม้กระทั่งตัวท่านเอง

บทที่ 78 อย่าหลอกแม้กระทั่งตัวท่านเอง

ทางด้านนี้ถกเถียงกันไปมา ดูท่าว่าจะนำไปสู่ "ความสงบ" ชั่วคราวได้

ซางซื่อดึงตัวลู่จวิ้นไว้แน่น กดเสียงต่ำ พูดอย่างรวดเร็ว "ข้ารู้ว่าซื่อจื่อใจกว้าง ไม่คิดเล็กคิดน้อยกับพี่สาวสามีเรื่องเรือนไร่นาสักแห่งหรือร้านค้าสักร้าน แต่ในเมื่อเราจะให้ ก็ให้ไปเลยตรงๆ ไม่ต้องมาต่อล้อต่อเถียงกันอีก

ตอนนี้กำลังโกรธจนไฟลุกท่วมหัว พอความโกรธทุเลาลงก็จะรู้ตัวว่าถูกลมพัดจนหนาวสั่น ท่านยังบ่นว่าหนาว แล้วนับประสาอะไรกับท่านแม่ล่ะ?

เราไม่พูดอะไรแล้ว มีเรื่องอะไรไว้ค่อยพูดกันวันหลัง..."

ไฟโทสะของลู่จวิ้นค่อยๆ ทุเลาลงบ้าง เขาทำหน้าตึง เอ่ยกับลู่เนี่ยนสั้นๆ แค่สองคำว่า "ตามใจ" และไม่ได้พูดอะไรที่ระคายหูอีก

อาเวยหยิบผ้าเช็ดหน้าออกมาเช็ดมือให้ลู่เนี่ยน

การขุดดินใช้แรงไม่น้อย ฝ่ามือของลู่เนี่ยนแดงก่ำไปหมด

แม่นางหลิ่วเห็นดังนั้นก็รู้จังหวะ เสนอแนะด้วยน้ำเสียงนุ่มนวล "เรือนชิวปี้พังพินาศขนาดนี้ ฮูหยินซื่อจื่อต้องรีบจัดเตรียมที่พักให้ฮูหยินโหวเสียแล้ว พูดไปก็ถือโอกาสนี้ซ่อมแซมครั้งใหญ่ไปเลย จะได้ต้อนรับปีใหม่ด้วยความสดใส"

ซางซื่อรับคำอย่างเห็นด้วย กำลังคิดหาที่พักที่เหมาะสม ก็ได้ยินเสียงฝีเท้าเร่งรีบดังมาจากข้างนอกอีกระลอก