บทที่ 77 ให้นางทุบทำลายไป ใครก็ห้ามห้ามนาง!

บทที่ 77 ให้นางทุบทำลายไป ใครก็ห้ามห้ามนาง!

ความเคลื่อนไหวในห้องนอนใหญ่โตปานนี้ ทำเอาบรรดาแม่นมและสาวใช้ต่างตกใจจนวิ่งกรูกันเข้ามา

แม่นมเหวินหันไปผลักหน้าต่างให้เปิดออก กรอบหน้าต่างเกือบฟาดใส่หน้าบ่าวรับใช้หยาบสองคนที่อยู่ด้านนอก ครู่หนึ่งทั้งสองฝ่ายต่างเบิกตาจ้องมองกัน

ลู่เนี่ยนกวาดข้าวของบนโต๊ะลงมาแตกกระจายจนหมดสิ้น ก่อนจะก้าวยาวๆ ไปที่เตียง ยกมือขึ้นกระชากผ้าม่าน

เฉินซื่อเคยเจอวิถีทางอันป่าเถื่อนเช่นนี้ที่ไหนกัน?

"คนบ้า! ไร้มารยาท! กำเริบเสิบสานเกินไปแล้ว!"

แม่นมหลี่ย่อมเป็นสินเดิมของนาง เป็นคนสนิทรู้ใจมาถึงสามสิบปี เห็นฮูหยินโหวเอาแต่ตะโกนด่าทอโดยไม่ลงมือ มีหรือที่นางจะมองไม่ออก?

ในจวนโหวติ้งซีแห่งนี้ คนที่ไม่ยอมรับการควบคุมและอาละวาดข่มขู่คือคุณหนูใหญ่ ส่วนคนที่อดทนอดกลั้นและด่าทอด้วยคำหยาบไม่ได้ความคือฮูหยินโหว

และตัวนาง แม่นมหลี่ผู้นี้ ถึงจะเป็นคนที่ต้องพุ่งออกไปอยู่ข้างหน้าสุดในเวลาเช่นนี้

แม่นมอย่างนางจะกล้าวางอำนาจลงไม้ลงมือกับเจ้านายได้อย่างไร?