บทที่ 72 ไม่มีควาจริงใจสักหน่อยจะใช้ได้หรือ

บทที่ 72 ไม่มีควาจริงใจสักหน่อยจะใช้ได้หรือ?

อาเวยตื่นตั้งแต่เช้าตรู่

เพิ่งจะเลยยามสี่มานิดเดียว นางก็เดินออกจากห้องปีก

อากาศในค่ำคืนฤดูหนาวหนาวเหน็บ ชิงอินถูกความหนาวกัดกินจนตัวสั่นสะท้าน กว่าจะรู้สึกดีขึ้นก็ตอนที่เดินตามอาเวยเข้าไปในห้องครัวเล็กแล้ว

ไฟในเตายังไม่ดับ

อาเวยสั่งให้แม่เฒ่าเหมาจุดทิ้งไว้ตั้งแต่ก่อนเข้านอน

น้ำในกระทะบนเตายังอุ่นอยู่ นางเติมฟืนลงไปข้างใต้เพื่อให้ไฟลุกโชนขึ้นอีกนิด

สามวันก่อน ติ้งซีโหวฝากคำพูดของจวิ้นอ๋องเฉิงเจามาบอกว่า เที่ยงวันนี้จะไปเปิดโลงศพชันสูตรที่ภูเขาด้านหลังหมู่บ้านเสี่ยวเหอ ให้นางอย่าลืมเวลาเด็ดขาด

ตอนที่พูด ติ้งซีโหวปวดหัวจนแทบกุมขมับ ยิ่งพูดยิ่งตาลาย

เป็นหญิงสาวดีๆ แท้ๆ กลับต้องไปดูฉากแบบนั้น!