บทที่ 73 ครอบครัวหมาป่าเสือดาว

บทที่ 73 ครอบครัวหมาป่าเสือดาว

นั่นเป็นเพียงโลงศพธรรมดาๆ ที่ไม่ได้มีความโดดเด่นใดๆ

น่าจะเคยทาสีเคลือบไว้ชั้นหนึ่ง แต่ไม่มีการแกะสลักลวดลายใดๆ ฝังอยู่ใต้ดินมานานหลายปี ไม้รอบๆ โลงเริ่มหลุดรุ่ยเล็กน้อย

เห็นได้ชัดว่าตอนที่บรรจุศพและฝังนั้นทำอย่างเรียบง่ายยิ่งนัก

ชิงอินขยับตัวเข้าใกล้อาเวยโดยสัญชาตญาณ ใบหน้าเล็กซีดเผือด "คุณหนูญาติฝ่ายมารดา..."

นางยังพูดไม่ทันจบประโยค ก็เห็นคุณหนูของนางยัดของสิ่งหนึ่งเข้ามาในปากนางโดยตรง

กลิ่นหอมเข้มข้นแผ่กระจายไปทั่วปาก ชิงอินกะพริบตา มองอาเวยด้วยความไม่เข้าใจ

"มันคือยาหอมซูเหอ อมไว้เถิด" อาเวยเทยาออกมาจากขวดกระเบื้องใบเล็กอีกเม็ด "เจ้าไม่ต้องกลัว อย่างแรกเจ้าไม่เคยทำร้ายนาง อย่างที่สองเมื่อครู่เจ้าเพิ่งจะจัดของเซ่นไหว้ให้นาง ฮูหยินจินมีวิญญาณสถิตอยู่ใต้ปรโลก ย่อมจะคอยคุ้มครองเจ้า ไม่ทำร้ายเจ้าหรอก"

เมื่อชิงอินได้ยินดังนั้น ก็อดไม่ได้ที่จะมองไปทางฮูหยินสวีสองแม่ลูกที่ยืนอยู่อีกฝั่งหนึ่ง

นั่นสิ