บทที่ 69 ข้าจะบอกความลับแก่เจ้าอีกเรื่องหนึ่ง

บทที่ 69 ข้าจะบอกความลับแก่เจ้าอีกเรื่องหนึ่ง

ติ้งซีโหวเดินหน้าตึงเข้ามา

เมื่อใต้เท้าหยางเห็น 'ดาวกู้ภัย' บนใบหน้าก็ทอประกายปีติ ลุกขึ้นประสานมือคารวะ "คดีของบุตรีท่าน คงต้องรบกวนให้ท่านโหวช่วยเพิ่มเติมข้อมูลสักหน่อย ทำให้ท่านโหวต้องเสียเวลางานแล้ว ขออภัยด้วย ขออภัยด้วย"

ติ้งซีโหวประสานมือคารวะตอบ "เป็นพวกเราที่สร้างความลำบากให้ใต้เท้าหยางต่างหาก รู้สึกผิดยิ่งนัก รู้สึกผิดยิ่งนัก!"

ลู่เนี่ยนฟังถ้อยคำทักทายตามมารยาทขุนนางของทั้งสองคนแล้ว ก็แค่นเสียงหัวเราะเยาะ

เสียงนั้นไม่ได้เบาลงเลย ติ้งซีโหวได้ยินจึงหันขวับไปมองนาง

ลู่เนี่ยนสบตาเขา พร้อมกับกลอกตาใส่อย่างโจ่งแจ้ง "ใต้เท้าหยางขอให้ท่านเพิ่มเติมข้อมูลอยู่นะ"

น้ำเสียงเบาสบาย ไม่ได้ดัดเสียงออดอ้อน ทว่าฟังดูแล้วกลับมีกลิ่นอายของการพูดจาประชดประชันเหน็บแนมแฝงอยู่

ใต้เท้าหยางลูบจมูก นึกในใจว่า ลูกหลานคือหนี้กรรมจริงๆ ท่านโหวคงติดค้างคุณหนูบ้านเขาไม่รู้กี่พันตำลึงทองแล้วกระมัง

ติ้งซีโหวนั่งลง