บทที่ 60 เจ้าเคยได้ยินชื่อน้ำแกงไขกระดูกหงส์หรือไม่

บทที่ 60 เจ้าเคยได้ยินชื่อน้ำแกงไขกระดูกหงส์หรือไม่?

ตอนที่ซางซื่อกลับมาถึงเรือนของตน ลู่จวิ้นก็กลับมาแล้วเช่นกัน

บนโต๊ะมีเมล็ดสนวางอยู่หนึ่งจาน เขาแกะกินไปแล้วไม่น้อย เปลือกกองอยู่ใกล้มือเป็นกอบเป็นกำ

เห็นซางซื่อกลับมา ลู่จวิ้นก็ยิ้มพลางถาม “เมล็ดสนพวกนี้ซื้อมาใหม่หรือ? เม็ดใหญ่ รสชาติก็ดีไม่เบา”

ซางซื่อนั่งลง “ซื่อจื่อชอบก็ดีแล้วเจ้าค่ะ”

“ชอบสิ” มือของลู่จวิ้นยังคงไม่หยุดพัก “ไม่ได้กินมาตั้งนานแล้ว ปกติก็ไม่ได้นึกถึง พอเห็นจานนี้ก็อดใจไม่ไหว”

“หากกินอร่อย จะให้คนไปซื้อมาอีก” ซางซื่อรินชาเพิ่มให้เขา

ลู่จวิ้นไม่ได้แตะถ้วยชา ไม่นานก็แกะเนื้อเมล็ดสนได้สิบกว่าเม็ด ส่งสัญญาณให้ซางซื่อแบมือ

พอนางแบมือตาม ลู่จวิ้นก็วางที่แกะเสร็จแล้วลงไปทั้งหมด “ข้าแกะให้เจ้า จะได้ไม่เปื้อนมือ”

ซางซื่อยิ้มกว้าง ไม่เกรงใจสามีเลย