บทที่ 59 กินนานตัวเบา อายุยืนยาวไม่แก่เฒ่า

บทที่ 59 กินนานตัวเบา อายุยืนยาวไม่แก่เฒ่า

หากไม่ได้พูดถึงโจ๊กหวาน ลู่เนี่ยนก็คงนึกถึงเรื่องเมล็ดสนไม่ออกง่ายๆ

แต่พอคิดขึ้นมาได้ ความทรงจำก็แจ่มชัดยิ่งนัก

“ตอนนั้นเฉินซื่อแต่งเข้ามาได้ปีหนึ่งแล้วกระมัง...” ลู่เนี่ยนหรี่ตาลง พลางเอ่ย

สตรีสกุลไป๋ป่วยตายไปได้สามเดือนกว่า ติ้งซีโหวก็แต่งภรรยาใหม่

บิดามารดาของเขาล้วนล่วงลับไปหมดแล้ว เบื้องล่างมีบุตรชายหญิงหนึ่งคู่ ลู่เนี่ยนวัยห้าหนาว ลู่จวิ้นวัยสามหนาว ล้วนแต่อยู่ในวัยที่ต้องการคนดูแล

เวลานั้น ฝ่าบาทองค์ปัจจุบันเพิ่งครองราชย์ได้ห้าปี ในราชสำนักมีคนให้เรียกใช้มากมาย ทว่าก็ใช่ว่าใครๆ จะถูกเรียกใช้ได้หมด

พระองค์โปรดปรานการเลื่อนขั้นขุนนางหน้าใหม่ ทว่ากับขุนนางเก่า โดยเฉพาะจวนกง โหว ป๋อ ที่สืบทอดบรรดาศักดิ์ทางสายเลือดนั้น พระองค์ค่อนข้างพิจารณาอย่างถี่ถ้วน

ตอนนั้นติ้งซีโหวเพิ่งสืบทอดบรรดาศักดิ์ได้ไม่นาน หากกล่าวถึงคุณวุฒิในราชสำนัก เขายังถือเป็นหน้าใหม่ ทว่าหากกล่าวถึงภูมิหลังชาติตระกูล เขากลับเป็น ‘พวกหัวโบราณ’ คนหนึ่ง

เขาไม่ได้รับความโปรดปรานจากพระเมตตาเลย