บทที่ 48 อาเนี่ยนในแดนสู่ต้องตกระกำลำบากมามากเท่าใดกันแน่!

บทที่ 48 อาเนี่ยนในแดนสู่ต้องตกระกำลำบากมามากเท่าใดกันแน่?!

ร้านแผงลอยมีโต๊ะทั้งหมดหกตัว

เกี๊ยวน้ำควันกรุ่นหนึ่งชาม ซื้อปิ่งจากแผงข้างๆ อีกชิ้น หรือจะกินคู่กับซาลาเปาเกี๊ยวซ่าทอดสักสองสามลูก ก็ถือเป็นอาหารเช้าที่ทำให้ชาวบ้านผู้มีเงินติดตัวอยู่บ้างอิ่มเอมใจได้แล้ว

ยามเช้ามีธุระไม่น้อย พูดคุยสัพเพเหระสองสามประโยคพอกินเสร็จก็ลุกจากโต๊ะ แล้วก็มีลูกค้ากลุ่มใหม่เข้ามาแทนที่

อาเวยไม่รีบร้อน นางกินอย่างเชื่องช้า

ท่านป้าโต๊ะข้างๆ คุยกันเสร็จก็จากไป หัวข้อสนทนานั้นดึงดูดความสนใจของลูกค้ารายอื่น ต่างคนต่างผลัดกันออกความเห็น คาดเดาเรื่องราวของตระกูลเฝิงกันไปต่างๆ นานา

ชิงอินย่อมได้ยินเข้าหูเช่นกัน

นางกัดเกี๊ยวน้ำไปคำหนึ่ง พลางลอบมองคุณหนูอย่างรวดเร็ว

มิน่าเล่า อาหารเช้าในจวนก็อุดมสมบูรณ์ดีอยู่แล้ว เหตุใดคุณหนูถึงได้นึกครึ้มอยากออกมากินข้างนอก ที่แท้ก็เพื่อมาฟังเรื่องสนุกนี่เอง

เมื่อหวนนึกถึงตอนที่คุณหนูด่าทอฮูหยินสวีเสียๆ หายๆ ในวันนั้น ชิงอินก็คิดในใจว่า คุณหนูคงเกลียดชังคนพรรค์นั้นเข้ากระดูกดำเป็นแน่