บทที่ 49 ตบหนึ่งฉาดให้พุทราหนึ่งผล

บทที่ 49 ตบหนึ่งฉาดให้พุทราหนึ่งผล

หมอกำลังตรวจชีพจรให้ลู่เนี่ยน

มือข้างที่ว่างของลู่เนี่ยนกุมข้อมืออาเวยเอาไว้ นางเบือนหน้าไปกระซิบเสียงเบาว่า "จะเชิญหมอมาตรวจข้าทำไม? เจ้าต่างหากที่ต้องระวังรักษาสุขภาพ"

"แค่ตรวจเช็กชีพจรทั่วไปเจ้าค่ะ" อาเวยรู้ว่าตอนนี้นางยังเลอะเลือนอยู่ "ประเดี๋ยวก็ต้องตรวจให้ข้าเหมือนกัน ท่านวางใจเถิด หมอมาทั้งที จะขาดข้าไปได้อย่างไร"

ลู่เนี่ยนถึงได้พยักหน้าอย่างวางใจ

หมอชราขมวดคิ้วเป็นระยะ เห็นได้ชัดว่าอาการค่อนข้างยุ่งยาก

ลู่เนี่ยนไม่รู้ตัวถึงอาการป่วยของตนเลย นางเร่งเร้าว่า "ข้ากินได้นอนหลับ ท่านช่วยตรวจดูลูกสาวข้าให้ละเอียดเถิด นางป่วยมาตั้งแต่ในครรภ์ ร่างกายอ่อนแอมาตั้งแต่เด็ก นางสำคัญที่สุด"

หมอรับคำ

ผู้ป่วยประเภทนี้มีความคิดและการรับรู้ในแบบของตัวเอง ก่อนที่จะรวบรวมข้อมูลอาการป่วยได้มากพอ ก็ไม่ควรกระตุ้นพวกเขาพร่ำเพรื่อ

แค่เอออตามน้ำไปก็พอ