บทที่ 3 ไม่มีใครรอดตัวไปได้

บทที่ 3 ไม่มีใครรอดตัวไปได้

ชั่วขณะหนึ่ง เฉินซื่อแทบอยากจะชักดาบสับลู่เนี่ยนให้ตายคามือ

ลูกเลี้ยงคนนี้ เกิดมาเพื่อเป็นดาวข่มนางโดยแท้!

ตั้งแต่วันแรกที่นางแต่งเข้าจวน ลู่เนี่ยนก็ไม่เคยปั้นหน้าดีหรือพูดจาดีด้วยเลยสักครั้ง อายุแค่นั้นไม่รู้ไปเอาความระแวดระวังมาจากไหน ไม่ว่านางจะพยายามเอาอกเอาใจอย่างไรก็ไม่เป็นผล ซ้ำยังเที่ยวป่าวประกาศไปทั่วว่าแม่เลี้ยงใจร้าย

ยังดีที่แม่เลี้ยงก็ถือเป็นแม่ ลำดับอาวุโสมีชัดเจน เฉินซื่อเกลี้ยกล่อมติ้งซีโหวจนอยู่หมัด ซื้อใจลู่จวิ้นได้สำเร็จ ลู่เนี่ยนที่สู้แบบหัวเดียวกระเทียมลีบจึงไม่น่านำมาใส่ใจ

เฉินซื่อมองลู่เนี่ยนเป็นเพียงหมากตานึง