บทที่ 4 จะโทษนางทั้งหมดก็ไม่ได้!

บทที่ 4 จะโทษนางทั้งหมดก็ไม่ได้!

เรื่องของตระกูลอวี๋ ติ้งซีโหวจำได้แม่นยำ

นับตั้งแต่ลู่เนี่ยนแต่งงานไปอยู่ไกล ก็แทบไม่ได้ติดต่อกับเมืองหลวงเลย ทำตัวหมางเมินประหนึ่งตัดขาดจากครอบครัว

จวนโหวส่งของขวัญปีใหม่ของขวัญเทศกาลไปให้ทุกปี แต่ทางดินแดนสู่ไม่เคยส่งอะไรกลับมาเลย

หลายปีก่อนติ้งซีโหวเคยโกรธ เคยโมโห บางครั้งยังเคยพูดด้วยความเคียดแค้นว่า "ก็ถือซะว่าไม่มีลูกสาวคนนี้" แต่นานวันเข้าก็อดห่วงใยไม่ได้ หวังว่าสักวันพ่อลูกจะกลับมามีความผูกพันกันอีกครั้ง

จนกระทั่งเมื่อสองปีก่อน ลู่เนี่ยนจู่ ๆ ก็ส่งจดหมายกลับมา

ติ้งซีโหวตื่นเต้นดีใจยิ่งนัก ทว่าพอเปิดอ่าน หัวใจกลับร่วงหล่นลงสู่ธารน้ำแข็ง

ตระกูลอวี๋เกิดเรื่องแล้ว

ญาติมิตรที่นับชื่อได้หรือนับไม่ได้ กระดาษสามแผ่นยังเขียนไม่พอ ล้วนจากไปหมดแล้ว