บทที่ 2 ลูกสาวโกวฮูหยินย่อมไม่ใช่คนธรรมดาที่รับมือได้ง่าย!

บทที่ 2 ลูกสาวโกวฮูหยินย่อมไม่ใช่คนธรรมดาที่รับมือได้ง่าย!

วันนี้มีแขกเหรื่อซึ่งเป็นญาติเกี่ยวดองมาที่จวนไม่น้อย บ่าวรับใช้และหญิงรับใช้ที่รอด้านหน้าเพื่อรับคำสั่งต่างจับกลุ่มคุยกันสามห้าคน พอได้ยินว่าจู่ๆ ก็มีตัวสอดแทรกโผล่มากลางปล้อง แต่ละคนก็พากันชะเง้อคอมองพร้อมซุบซิบนินทา

ลู่เนี่ยนไม่สนใจสายตาของคนรอบข้างแม้แต่น้อย นางจูงมืออาเวยเดินลึกเข้าไปด้านในอย่างคุ้นเคยเส้นทาง

ระหว่างเดิน นางยังคอยแนะนำไปด้วย

“โคลงคู่บนประตูบานเมื่อครู่เป็นฝีมือของท่านยายเจ้า เคยได้รับคำชมจากไทเฮา ดังนั้นจึงถูกเก็บรักษาเอาไว้”

“ส่วนดอกไม้ต้นไม้ในสวนชั้นนี้ที่แต่ก่อนท่านยายโปรดปรานที่สุดนั้น ย่อมไม่มีวาสนาดีเช่นนั้น พวกมันไม่เคยผ่านตาผู้สูงศักดิ์ จึงถูกขุดรากถอนโคนเปลี่ยนใหม่ไปตั้งแต่สมัยข้ายังเด็ก เพราะท่านยายเลี้ยงของเจ้ามองแล้วขัดหูขัดตา!”