เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
อันจิ่วมองคนทั้งสามที่วิ่งหนีไปแล้วนึกอยากหัวเราะอยู่บ้าง
นางเหลือบมองฮ่องเต้ที่ประทับอยู่ข้างกาย
ที่ออกมาวันนี้เป็นเพราะฮ่องเต้ทรงนึกสนุกขึ้นมาชั่วครู่ พระองค์ทรงทราบว่าเหยียนเหวินเจี๋ยจะนำคนมาจู่โจมถนนบุปผายามค่ำคืน จึงเสด็จมาชมเรื่องสนุก
เจ้าของหอคณิกาบนถนนบุปผาต่างหวาดผวา โชคดีที่ทางการสั่งปิดหอคณิกาเพียงไม่กี่แห่ง
เหยียนเหวินเจี๋ยเพิ่งให้คนคุมตัวผู้ถูกจับออกไป คนตระกูลฉินก็มาถึง ผู้ที่นำหน้ามาคือฉินเปี่ยว พี่ชายลูกพี่ลูกน้องของอ๋องหรูหยาง เขามองเหยียนเหวินเจี๋ยด้วยสีหน้าถมึงทึง “ท่านผู้นี้ ขอเชิญไปพูดคุยกันสักครู่ได้หรือไม่?”
เหยียนเหวินเจี๋ยจึงเดินตามเขาไปอีกด้าน
ฉินเปี่ยวฝืนคลี่ยิ้มออกมา หากเป็นเมื่อก่อน เขาคงไม่แม้แต่จะชายตามองขุนนางชั้นผู้น้อยอย่างเหยียนเหวินเจี๋ย พวกเขาเป็นถึงพระญาติ จะเห็นคนเช่นเหยียนเหวินเจี๋ยอยู่ในสายตาได้อย่างไร?
แต่บัดนี้...