เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
“ท่านพ่อ ลูกไม่อาจแต่งให้ฝ่าบาท ยอมตายเสียดีกว่า” คุณหนูเหยาร้องไห้ปิ่มจะขาดใจ
อิงกั๋วกงมีอายุห้าสิบกว่าปีแล้ว บุตรสาวคนนี้มาได้ยามแก่เฒ่าจึงรักและตามใจยิ่งนัก
ยามเห็นบุตรสาวทำตัวไร้เหตุผลเช่นนี้ เขาทำได้เพียงนึกโทษตนเองว่าสั่งสอนบุตรสาวไม่ดี จนตามใจจนเสียคน
ยามนี้คนทั่วเมืองหลวงต่างหัวเราะเยาะตระกูลพวกเขา หากบุตรสาวไม่เข้าวัง ชื่อเสียงก็ย่นย่อป่นปี้ ต่อไปภายภาคหน้าคงออกเรือนได้ยากยิ่ง
ทว่าเคราะห์กรรม...
นางกลับดื้อรั้นหัวชนฝา ยืนกรานจะแต่งงานให้ได้ ราชสำนักคือสถานที่ไร้เยื่อใยที่สุด ฝ่าบาททรงขึ้นชื่อเรื่องไม่สนพระทัยวังหลัง เข้าวังไปแล้วจะมีสิ่งใดต่างจากการเป็นม่ายขันหมากเล่า
“นายท่าน ทางฝ่าบาทว่าอย่างไรบ้างเจ้าคะ” ฮูหยินกั๋วกงรีบเอ่ยถามด้วยความร้อนรน
อิงกั๋วกงส่ายศีรษะ