กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
อันจิ่วไม่รู้จักพี่ชายของร่างเดิม และไม่มีความรู้สึกใดๆ ต่อเขาแม้แต่น้อย
ดังนั้นคำข่มขู่ของเสี่ยวจินสำหรับอันจิ่วแล้ว...
ไม่เจ็บไม่คันสักนิด!
ทว่าอย่างไรเขาก็เป็นพี่ชายของร่างเดิม
ข้ายึดครองร่างของผู้อื่นมา หากพี่ชายของร่างเดิมต้องตายเพราะข้า...
อันจิ่วก็รู้สึกผิดอยู่ในใจ
นางมองเสี่ยวจิน “เจ้าคิดจะทำอะไร?”
เสี่ยวจินเดินเข้ามา กวาดตามองอันจิ่วตั้งแต่หัวจดเท้าแล้วเอ่ยด้วยน้ำเสียงดูแคลน “พี่สาวเสี่ยวจิ่วก็ไม่ได้มีอะไรพิเศษนี่ แล้วทำอย่างไรฮ่องเต้ทรราชผู้นั้นถึงได้เชื่อฟังเจ้าเช่นนี้?”
อันจิ่วไม่ชอบคำเรียกฮ่องเต้ทรราชนัก นางแค่นหัวเราะ “เชื่อฟังข้าหรือ? เจ้าช่างยกยอข้าเสียจริง หากข้ามีความสามารถเช่นนั้น ยามนี้ก็คงไม่ใช่นางกำนัลแล้ว”
เสี่ยวจินชะงักไป