กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
เพราะคฤหาสน์ภูเขาดอกเหมยแห่งนี้เป็นของฮ่องเต้ หรือกล่าวให้ถูกคือเป็นของอดีตจักรพรรดิ ช่วงครึ่งแรกของชีวิตอดีตจักรพรรดิเป็นดั่งนกในกรง เขาใช้ชีวิตอยู่ท่ามกลางคำลวงที่บ่าว เสนาบดี และผู้ทรงอำนาจทั้งหลายถักทอขึ้นมาให้ สับสนงุนงงไปวันๆ จนกระทั่งวันหนึ่ง เขาได้พบกับโลกกว้างภายนอก
ถึงตอนนั้นเขาจึงเข้าใจว่า ในคำถวายพระพร “ฝ่าบาทผู้ทรงพระชนม์หมื่นปี” นั้นซ่อนคำลวงไว้มากมายเพียงใด
แต่ก่อนเขาคิดว่าราษฎรทั่วใต้หล้าล้วนมีชีวิตมั่งคั่งและสุขสบายเช่นเดียวกับราษฎรในเมืองชั้นในของเมืองหลวง
จนกระทั่งเขาได้พบราษฎรที่หิวโหย หนาวเหน็บ เสื้อผ้าก็ไม่พอปกปิดร่างกาย อาหารก็ไม่พอประทังท้อง
รวมถึงผู้คนที่อดตายและหนาวตายเหล่านั้น...