กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
คุกคุมขังแตกต่างจากคุกสวรรค์แห่งอื่น เพราะมีไว้คุมขังเชื้อพระวงศ์ที่กระทำผิดโดยเฉพาะ
ตอนฮ่องเต้มาถึง อ๋องหรูหยางก็ได้สติขึ้นมากแล้ว อย่างไรเสียก็แค่สุราหนึ่งจอก ยาที่ใส่ลงไปย่อมมีจำกัด
พอเห็นฮ่องเต้ ดวงตาที่แดงก่ำไปด้วยเส้นเลือดของอ๋องหรูหยางก็พลันเต็มไปด้วยความเคียดแค้น
“เสด็จพี่ ท่านปฏิบัติต่อข้าไม่ดีเลย”
ฮ่องเต้รู้สึกสะอิดสะเอียนอยู่บ้าง “อย่าพูดเรื่องไร้สาระ”
อ๋องหรูหยางเบ้ปาก “ข้าก็จนปัญญา ใครใช้ให้ข้าโง่เล่า...”
เขาพูดต่อ “ข้าโง่มาตั้งแต่เด็ก เสด็จพ่อ เสด็จแม่ รวมถึงพวกพี่น้องต่างก็ดูแคลนข้า ทั้งที่ข้าเป็นบุตรชายสายตรงของเสด็จพ่อแท้ๆ คนที่ควรได้เป็นองค์รัชทายาทและฮ่องเต้ก็ควรเป็นข้า...”