กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
อันจิ่วไม่อยากออกไปข้างนอกเลย
นางเหนื่อยเหลือเกิน...
ทว่าก้อนทองในมือกลับหนักอึ้ง อีกทั้งทรราชยังเบิกตากลมโตเป็นประกายมองนางอย่างคาดหวัง
“เรากินกันในตำหนักไม่ได้หรือ?” อันจิ่วลองหยั่งเชิงถามอีกครั้ง
ทรราชขมวดคิ้ว
“ไม่เอา”
เขามองดูไม่สบอารมณ์อย่างยิ่ง ราวกับเด็กดื้อที่กำลังอาละวาดไม่มีผิด
อันจิ่วถอนหายใจออกมาเฮือกหนึ่ง
“ได้ แต่เจ้าต้องเปลี่ยนชุดก่อน แล้วค่อยหวีผม... อ๊ะ... เจ้าทำอะไรน่ะ...”
อันจิ่วยังพูดไม่ทันขาดคำ ทรราชก็ถอดเสื้อผ้าจนเหลือเพียงกางเกงมังกรตัวเดียวเสียแล้ว เขายังคงมองนางด้วยแววตาว่างเปล่า รอให้นางหาชุดมาให้สวมใส่