กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ทั้งสองเดินกินตั้งแต่หัวถนนจรดท้ายถนน ของกินเล่นแต่ละอย่าง อันจิ่วจะซื้อมาอย่างละหนึ่งก้อน จากนั้นพอทรราชกำลังกินอย่างตั้งอกตั้งใจ นางก็หยิบของกินจากมือเขามากิน
จากที่ไม่เต็มใจตั้งแต่แรก ทรราชก็ค่อยๆ เคยชิน บางครั้งเขายังทำหน้าบึ้งให้อันจิ่วหยิบไปจนพอใจ แล้วค่อยกินต่อ
อันจิ่วนึกถึงลูกสุนัขที่แม่เคยเลี้ยงขึ้นมา ไม่ว่ามันจะหวงอาหารแค่ไหนก็ไม่เคยกัดคน ต่อให้หยิบอาหารจากชามของมัน มันก็เพียงเหลือบมองอย่างน้อยอกน้อยใจ แล้วก้มหน้ากินต่อเงียบๆ
ทรราชช่างเหมือน...
ทั้งสองกินกันอย่างเอร็ดอร่อย โดยไม่ทันสังเกตเลยว่ามีคนจับจ้องพวกเขาจากที่ไกลๆ มานานแล้ว
“คนผู้นั้นเหมือนจริงๆ...”