กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ราตรีสั้นนักตะวันสายโด่งขึ้นสูง จากนี้ไปยอดราชันจะไม่ว่าราชการยามเช้า
ขันทีหลี่ร้อนใจจนริมฝีปากขึ้นตุ่มพอง มองดูตะวันสายโด่งปานนี้แล้ว แต่ก็ยังหาตัวฮ่องเต้ไม่พบ
หลินซานอดนอนมาทั้งคืน ขอบตาดำคล้ำยิ่งกว่าหมีแพนด้า ทั้งร่างดูราวกับผีตายซากที่ถูกสูบวิญญาณไปจนหมดสิ้น
“ฝ่าบาทยังหาตัวไม่พบหรือ?” ขันทีหลี่ถามอย่างร้อนรน
หลินซานส่ายหน้า
“ข้าจะนำคนออกไปตามหาอีกรอบ”
เขากล่าวพลางทำท่าจะออกไปข้างนอกอีกครั้ง ทว่าฮ่องเต้กลับเดินโซเซกลับมาเสียก่อน
“ฝ่าบาท?”
“ฝ่าบาท!”
ขันทีหลี่และหลินซานเอ่ยขึ้นพร้อมกัน ฮ่องเต้มองพวกเขาแล้วขมวดคิ้ว “มองเราเช่นนี้ทำไม?”