กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ฮ่องเต้ได้รับบาดเจ็บในคราวล่าสัตว์ฤดูสารท แม้บาดแผลบนแผ่นหลังจะเกือบหายดีแล้วในช่วงหลายวันที่ผ่านมา แต่ถูกชนเข้าเช่นนี้ก็ยังทำให้เขาหงุดหงิดอยู่บ้าง
“ฝ่าบาทโปรดอภัย บ่าวสมควรตาย” อันจิ่วได้สติขึ้นมา นางกุมจมูกพลางรู้สึกถึงกระแสอุ่นร้อนที่หลั่งไหลออกมา ทว่านางไม่มีเวลาสนใจ จึงรีบคุกเข่าลงขออภัย
ฮ่องเต้หันพระพักตร์กลับมา มองคนที่คุกเข่าอยู่บนพื้น คำตำหนิที่จวนจะหลุดจากพระโอษฐ์กลับไม่อาจเอ่ยออกมาได้อย่างไร้เหตุผล เขาถึงกับพูดไม่ออกอย่างหาได้ยากยิ่ง...
อันจิ่วไม่ได้ตัวเล็กนัก ทว่านางผอมบาง เมื่อคุกเข่าอยู่บนพื้นจึงดูเป็นก้อนเล็กๆ ก้อนหนึ่ง ท่าทางหวาดหวั่นพรั่นพรึงเช่นนั้นทำให้ดูน่าสงสารอยู่หลายส่วน...