เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ยามขันทีหลี่กลับมา ฮ่องเต้กำลังจ้องมุมโต๊ะอย่างเหม่อลอย
เสียงฝีเท้าของขันทีหลี่ทำให้เขาเงยหน้าขึ้น ดูเหมือนอยากจะตรัสบางอย่าง แต่กลับเงียบไปชั่วขณะ จากนั้นก็ขยับพระโอษฐ์อีกครั้ง...
ขันทีหลี่ไม่เคยเห็นฮ่องเต้เป็นเช่นนี้ จึงรู้สึกแปลกใจอยู่บ้าง ทว่ามิกล้าซักถามมากความ
ผ่านไปครู่หนึ่ง ฮ่องเต้ก็ตรัสขึ้นเองว่า “ขันทีหลี่เอ๋ย เจ้าว่า...”
ตรัสสิ่งใดหรือ?
ขันทีหลี่รอฟังประโยคถัดไปของฮ่องเต้อย่างใคร่รู้ กลับได้ยินฮ่องเต้ตรัสว่า “ช่างเถิด...”
ขันทีหลี่ “...”
หลังจากนั้นฮ่องเต้ก็กลับไปเหม่อลอยอีกครั้ง ครั้นได้ยินเสียงฝีเท้า เขาจึงเงยหน้าขึ้น ทว่าผู้ที่เข้ามากลับเป็นเสี่ยวชิว นางกำนัลคนใหม่ ฮ่องเต้ดูเหมือนจะผิดหวังอยู่บ้าง เขาก้มหน้าลง แค่นเสียงหึ แล้วเหลือบมองออกไปนอกหน้าต่าง