กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย เรือนบุปผา
ตอนที่ 206 หัวใจอันเปี่ยมด้วยความรักของพระพันปีหลวง
“หม่อมฉันรับราชโองการ ขอรับ”
ไป๋จื่อหลินเท้าหน้าเพิ่งก้าวออกจากห้องทรงพระอักษร เท้าหลังก็ถูกคนของไทเฮาเชิญตัวไปเสียแล้ว “หม่อมฉันถวายพระพรไทเฮา ขอไทเฮาทรงพระเจริญยิ่งยืนนานพ้นภัยพิบัติทั้งปวง”
ไทเฮาผงกพระเศียรแย้มพระโอษฐ์ “แม่ทัพไป๋ยกเว้นเสร็จพิธี พระราชทานที่นั่ง”
ไป๋จื่อหลินลุกขึ้นจากพื้น นั่งลงบนม้านั่งอย่างเรียบร้อยเหมาะสม ไทเฮายิ่งมองไป๋จื่อหลินก็ยิ่งพึงพระทัย ร่างกายบึกบึนกำยำยิ่งนัก รูปร่างหน้าตาก็ดี คิ้วหนาตาโต ตาชั้นตาสองชั้นมองเห็นชัดเจน ทั่วร่างเปี่ยมด้วยกลิ่นอายความงามสง่าแห่งบุรุษเพศ ทรงมองจนพระทัยหวั่นไหวอยู่บ้างแล้ว...