เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย เรือนบุปผา
ตอนที่ 207 เว่ยจื่อเวยมาขอความช่วยเหลือ
หลิวเย่เชื่อว่าไป๋จื่อหลินพูดคำไหนคำนั้น “ดี ทำให้อาจหาญหมดจดหน่อยอย่าให้เหลือเบาะแสไว้ พรุ่งนี้ข้าก็จะได้รับราชโองการพระราชทานสมรสเหมือนกัน ถึงตอนนั้นคงต้องดูที่ฝูหรงแล้ว เฮ้อ ข้าไม่ชอบความรู้สึกที่ชีวิตตัวเองถูกกำไว้ในมือคนอื่นจริง ๆ พี่ใหญ่ไป๋ ข้าคิดถึงวันเวลาในอดีตขึ้นมาฉับพลัน ถึงแม้จะวุ่นวายเต็มไปด้วยเรื่องราวชวนปวดหัวก็ตาม”
ไป๋จื่อหลินก็มีความรู้สึกร่วมเช่นกัน “ใครว่าจะไม่ล่ะ เมื่อก่อนข้านึกว่าพวกเรามีเงิน มีอำนาจ ด้านหลังยังมีจักรพรรดิเซวียนเป็นที่พึ่งพิง แล้วจะไม่มีเรื่องชวนกลุ้มใจอีก ผลลัพธ์กลับเป็นเรื่องเอาชีวิตทั้งนั้น ข้าเกิดไม่อยากเป็นแม่ทัพขึ้นมาฉับพลัน ยังคงอยากกลับไปเป็นนายพราน เป็นสามีภรรยาธรรมดา ๆ คู่หนึ่งกับเจ้า”