เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย เรือนบุปผา
ตอนที่ 205 การบำเพ็ญในร่างกายที่สืบทอดกันมานับร้อยปีนั้นมาจากไหน
หลิวเย่พอได้ยินก็เกิดความสนใจขึ้นมาทันที “ข้าอยากเรียน เจ้าสอนข้าตอนนี้เลยสิ” ตั้งแต่เด็กนางก็อิจฉาเหล่าจอมยุทธ์ในละครโทรทัศน์ที่บินข้ามกำแพงไต่เหยียบบนหลังคาได้ รู้สึกว่าช่างสง่างามยิ่งนัก
ไป๋จื่อหลินนำหลิวเย่มายังจวนแม่ทัพที่อยู่ติดกัน แล้วแนะนำพ่อบ้านหลี่ให้นางรู้จัก พ่อบ้านหลี่เป็นท่านลุงวัยกลางคน สูงประมาณ 1.6 เมตร รูปร่างผอมเกร็ง แววตาแฝงความเฉียบแหลม ดวงตาเต็มไปด้วยเรื่องราว เห็นได้ชัดว่าคนผู้นี้มิใช่คนที่เย้าแหย่ได้ง่าย “คารวะท่านหญิงอู๋ซวง” พ่อบ้านหลี่เพิ่งจะคุกเข่าลง ก็ถูกหลิวเย่ประคองขึ้นมา “เฒ่าหลี่เจ้าไม่ต้องเกรงใจ ข้ากับพี่ใหญ่ไป๋เป็นคนกันเอง คนของเขาก็คือคนของข้า”
พ่อบ้านหลี่ผงกศีรษะอย่างนอบน้อมกล่าวว่า “ท่านหญิงกล่าวได้ถูกต้อง ทาสผู้นี้จำใส่ใจแล้วขอรับ”