กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์เถื่อน
ตอนที่ 42 อุณหภูมิลดลง
แสงยามเช้าสาดผ่านกระดาษหน้าต่างบาง ๆ เข้าไปในห้อง ประดุจชโลมทั้งห้องด้วยสีทองนุ่มนวล ซูหลีค่อย ๆ ลืมตาขึ้น เหยียดกายยืดเส้น แล้วลุกขึ้นนั่งบนเตียงทันที นางเดินไปยังริมหน้าต่าง ผลักหน้าต่างออก ลมหนาวพัดโชยเข้าปะทะหน้า ทำให้นางอดสั่นสะท้านทั้งกายไม่ได้ ทั้งสองมือกอดกายตนเองแน่น พลางพึมพำเสียงเบา “อ้าว เหตุใดจู่ ๆ จึงหนาวเช่นนี้? เมื่อไม่กี่วันก่อนยังร้อนจนทนไม่ไหวเลย”