เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์เถื่อน
ตอนที่ 41 ลู่สืออวี้มาถึง
ยามค่ำคืน ลู่สืออวี้วุ่นวายมาตลอดทั้งวัน เขาและเจิ้งอวี้เดินทางตรากตรำจากภายนอกกลับมายังโรงเตี๊ยม
เมื่อเดินมาถึงหน้าห้องของซูหลี เขากลับพบว่าประตูห้องปิดสนิท ภายในห้องมืดมิดไร้แสงสว่างใด ๆ เล็ดลอดออกมา
ลู่สืออวี้อดไม่ได้ที่จะขมวดคิ้ว ในใจรู้สึกแปลกใจยิ่งนัก: เวลานี้ยังถือว่าไม่ดึกดื่นนัก เหตุใดซูหลีถึงได้เข้านอนเร็วเช่นนี้?
เขาหันไปกล่าวกับเจิ้งอวี้ด้วยน้ำเสียงแผ่วเบาว่า “เจิ้งอวี้ เจ้าลงไปชั้นล่างถามเถ้าแก่ดูซิว่า วันนี้ซูหลีได้ออกไปข้างนอกหรือไม่ หรือว่ามีเหตุการณ์ผิดปกติอะไรหรือเปล่า”
เจิ้งอวี้พยักหน้า ก่อนจะหมุนตัวลงไปชั้นล่างทันที
เจิ้งอวี้คิดพลางเดินลงบันไดไปว่า นายท่านใส่ใจแม่นางซูผู้นี้ถึงเพียงนี้ จะมิใช่ว่าชอบนางเข้าแล้วหรอกหรือ?
ส่วนลู่สืออวี้ยืนรออยู่นิ่ง ๆ ที่หน้าห้องของซูหลี
สายตาของเขาจับจ้องไปที่ประตูห้องที่ปิดสนิท ในใจรู้สึกกระวนกระวายใจเล็กน้อย