เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้องแปลหัวใจ
ตอนที่ 6 ไทเฮาและหวางเฟยดันเป็นคนคนเดียวกัน
ฉีนิงถอนหายใจออกมา “เธอรู้ไหม ว่าเมื่อครู่ฉันเพิ่งไปตำหนักทรงอักษรมา?”
ฉู่อี้เหยาได้ยินจากชุนเหมยมาบ้างแล้ว แค่พยายามอดกลั้นไว้ไม่ได้ถามออกไป
ความจริงเธอก็สงสัยเหมือนกันว่าทำไมฉีนิงถึงไปส่งแกงในเวลานี้
ฉู่อี้เหยาพยักหน้าเล็กน้อย “ได้ยินมาบ้างแล้วล่ะ”
ฉีนิงอธิบายว่า “เดิมทีฉันก็กลัวฝ่าบาทอยู่แล้ว ยิ่งพอเกิดเรื่องเมื่อวานขึ้นด้วย ก็ยิ่งไม่กล้าไปหาฝ่าบาทเข้าไปใหญ่ วันนี้ที่ต้องไปตำหนักทรงอักษร ก็เพราะจำใจทั้งนั้น”
“ทางบ้านส่งจดหมายเข้ามา พี่ชายคนโตของฉันไปก่อเรื่องข้างนอก ตอนนี้โดนขังไว้ในคุกกรมยุติธรรม เป็นตายยังแขวนอยู่บนเส้นด้าย พ่อแม่เลยให้ฉันมาช่วยทูลขอความเมตตาจากฝ่าบาท ฉันจะปล่อยพี่ชายตัวเองไม่สนไม่ได้ ก็เลยต้องกัดฟันไปตำหนักทรงอักษรมาเที่ยวหนึ่ง”
“ที่แท้ก็เป็นแบบนี้นี่เอง”
ฉู่อี้เหยาไม่ได้เคลือบแคลงสงสัยเลยแม้แต่น้อย เชื่อสนิทใจทันที