เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้องแปลหัวใจ
ตอนที่ 5 ไทเฮาและหวางเฟยคือคนเดียวกัน (4)
ฉีนิงเดินออกจากตำหนักทรงอักษร ท่าทีระวังตัวเมื่อครู่ก็หายไปทันที
ชิวลู่เฝ้าอยู่ข้างนอก ได้ยินความเคลื่อนไหวด้านในแว่ว ๆ ตอนแรกนางยังห่วงความปลอดภัยของฉีนิง แต่พอเห็นฉีนิงเดินออกมาโดยไม่บาดเจ็บเลย ใจที่ค้างอยู่ก็โล่งลงในที่สุด
“นายท่าน ท่านไม่เป็นไรใช่ไหมเจ้าคะ”
ฉีนิงยิ้มมุมปาก “ไม่เป็นไร”
“ก็ดีแล้วเจ้าค่ะ เมื่อครู่บ่าวได้ยินเสียงฝ่าบาทดังมาจากข้างใน ฟังดูเหมือนกำลังโกรธ บ่าวเป็นห่วงท่านแทบแย่!”
ฉีนิงมองสาวใช้น้อยที่ทั้งใสซื่อและภักดีตรงหน้า แล้วก็ใจอ่อนขึ้นมานาน ๆ ครั้ง จึงปลอบนางว่า “ไม่มีอะไรหรอก ข้าแค่มาขอให้ฝ่าบาทเมตตาเรื่องพี่ชายที่ถูกขังอยู่ในคุกกรมยุติธรรมเท่านั้น”
ชิวลู่เคยได้ยินเจ้าของร่างเดิมพูดถึงเรื่องนี้อยู่แล้ว “มิน่าล่ะ ท่านถึงได้มาส่งน้ำแกงให้ฝ่าบาทเวลานี้ ฝ่าบาททรงอนุญาตแล้วหรือเจ้าคะ”
ฉีนิงขานรับว่า “อือ”
ชิวลู่ยิ้มขึ้นมาทันที “ดีเหลือเกิน!”