บทที่ 57 เด็กหญิงผู้ดื้อรั้น

"ทะ... ท่านมองข้าแบบนั้นทำไมกัน? หรือท่านจะเป็นคนชั่ว!"

หลังจากที่หลินเหมิงเหมิงพูดเจื้อยแจ้วอยู่คนเดียว นางก็รู้สึกได้ว่ากู้ซวงเฉิงเงียบเสียงไป

พอหันขวับมาอีกที ก็พบว่าอีกฝ่ายกำลังจ้องมองนางตาไม่กะพริบ ซ้ำบนใบหน้ายังมีรอยยิ้มแปลกประหลาดพาดผ่าน

เมื่อมองตามสายตาของเขาไป หลินเหมิงเหมิงก็พบว่าทิศทางที่ดวงตาคู่นั้นจับจ้องอยู่ ก็คือตรงหน้าอกของนาง!

แต่เมื่อสังเกตดีๆ กลับพบว่ามันเคลื่อนไหวตามตำแหน่งมือของนางต่างหาก

ที่แท้เขาไม่ได้จ้องหน้าอก แต่กำลังมองมือของเราหรอกหรือ?

ใบหน้าน้อยๆ ของหลินเหมิงเหมิงพลันเห่อร้อนด้วยความขวยเขิน

เป็นนางที่หลงตัวเองเกินไป พอคิดดูอีกที หน้าอกของท่านแม่ต่างหากถึงจะเรียกว่าใหญ่โต ส่วนของตนเองนั้น… ก้มมองลงไปทีไร ก็แลเห็นแต่ขาของตนเองอย่างชัดแจ๋ว

คนบ้าที่ไหนเขาจะอยากมองกัน... เชอะ พวกผู้ชายมีแต่พวกไม่เอาไหนจริงๆ ด้วย!