กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย มุโต้
"กิซซซ!"
อสรพิษปาเสอร้องโหยหวนด้วยความเจ็บปวดแสนสาหัสอีกครา
มันจ้องเขม็งไปยังมีดสั้นในมือของกู้ซวงเฉิง ไม่รู้ว่าอาวุธเล่มนี้ตีขึ้นจากวัสดุใด รูปร่างภายนอกดูธรรมดาอย่างยิ่ง ทว่าไฉนถึงได้คมกริบถึงเพียงนี้
งูยักษ์ตระหนักได้ว่าตนเองไม่อาจโจมตีถูกตัวกู้ซวงเฉิงได้เลยแม้แต่ปลายนิ้ว กลับกัน อีกฝ่ายอาศัยมีดสั้นเล่มนั้นสร้างบาดแผลให้มันได้อย่างต่อเนื่อง หากขืนดึงดันสู้ต่อไป มีหวังชีวิตของมันคงต้องมาจบสิ้นอยู่ที่นี่เป็นแน่!
คิดได้ดังนั้น อสรพิษปาเสอก็สะบัดหัว เลื้อยหนีเตลิดไปในทันที
"มันจะหนีไปแล้ว! ไอ้งูเหม็นมันจะหนีไปแล้วเจ้าค่ะ! พี่ชายรีบตามมันไปเร็วเข้า! เนื้องูย่างของข้า!"
เด็กหญิงตัวน้อยเห็นงูยักษ์ใส่เกียร์หมาเลื้อยหนี ก็พลันร้อนรนจนทนไม่ไหว รีบตะโกนเร่งให้กู้ซวงเฉิงตามยกใหญ่
กู้ซวงเฉิงได้แต่ยืนนิ่ง...