เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 11 แมวจร
ทันทีที่เฉินอู้เห็นใบหน้าเย็นชาของเซี่ยกุยหลาน เขาก็ตัวสั่นขึ้นมา ไม่ตกลงก็ไม่เป็นไร ทำไมถึงโกรธอีกแล้วล่ะ
เซี่ยกุยหลานหลุบตาลง พูดด้วยน้ำเสียงค่อนข้างเย็นชาว่า "ขอโทษครับคุณชาย ผมไม่มีวีแชต"
เฉินอู้ "..."
'หลอกใครกัน'
แต่ความจริงเฉินอู้ก็ไม่ค่อยแน่ใจนัก โทรศัพท์ของเซี่ยกุยหลานเก่ามากจริง ๆ ซ่งลิ่งเวยต้องนอนโรงพยาบาลตลอดทั้งปี ทั้งเงียบเหงาและน่าเบื่อ ทุกครั้งที่เซี่ยกุยหลานซื้อโทรศัพท์เครื่องใหม่ เขาจะให้เธอใช้ก่อนเสมอ
รอจนซ่งลิ่งเวยใช้เครื่องนั้นเกือบพังแล้ว เซี่ยกุยหลานจึงค่อยนำมาใช้ต่อ บางทีโทรศัพท์อาจเก่าจนถึงขั้นนั้นจริง ๆ ก็ได้
เฉินอู้ตอบรับสองสามครั้ง ไม่ได้ฝืนใจอีกฝ่าย เขาโบกมือให้เซี่ยกุยหลานแล้วหันหลังกลับบ้าน
เซี่ยกุยหลานเหลือบตามองเล็กน้อย ก่อนจะเลิกสนใจเขา เสียงไฟแช็กดังคลิกขึ้นท่ามกลางคืนฝนตกที่ชื้นเย็น เขาคาบบุหรี่ไว้หนึ่งมวน กางร่มแล้วเดินไปทางโรงเรียน
จนกระทั่งไม่กี่นาทีต่อมา หน้าจอโทรศัพท์ก็สว่างขึ้นอย่างกะทันหัน ปรากฏคำขอเพิ่มเพื่อนรายการหนึ่ง